Αναγνώστες

Πέμπτη, 7 Φεβρουαρίου 2019

Επτά αγαπημένα ρεμπέτικα τραγούδια και η ιστορία τους !!!

H ιστορία της ελληνικής μουσικής κρύβεται στα παραδοσιακά και τα ρεμπέτικα τραγούδια. Ξεχωρίσαμε επτά αγαπημένα ρεμπέτικα τραγούδια και αναζητήσαμε την ιστορία τους.Το ρεμπέτικο τραγούδι συμβολίζει – για πολλούς – την ιστορία του τόπου μας, την ιστορία της Ελλάδας. Θα μπορούσε να έχει μία βάση αυτή η θεωρία. Η θεματολογία των ρεμπέτικων τραγουδιών ποικίλει και είναι διαχρονική. Ασχολείται με απλά, καθημερινά θέματα όπως η φτώχια, ο έρωτας, ο θάνατος. Κάποια μιλούν για ουσίες, φυλακές και μάγκες ή για τη μετανάστευση, τον πόλεμο, τη ξενιτιά και πόσα άλλα… Τα περισσότερα ρεμπέτικα τραγούδια είναι μικρές αυτοτελείς ιστορίες.ι ρίζες του ρεμπέτικου τραγουδιού μας πηγαίνουν πίσω στο 1880. Η δημιουργία του στηρίζεται στην ελληνική παραδοσιακή μουσική, το δημοτικό τραγούδι και τα κλέφτικα. Τα πρώτα ρεμπέτικα ακούστηκαν στις φυλακές. Στις αρχές, τα ρεμπέτικα τραγούδια πολεμήθηκαν από πολλούς, που τα θεωρούσαν τραγούδια του υποκόσμου.

Η ευρεία διάδοση του ρεμπέτικου έγινε την περίοδο 1946-1960.


Τα περισσότερα ρεμπέτικα τραγούδια διασώζονται και ακούγονται μέχρι σήμερα. Οι μεγάλοι ρεμπέτες που υπηρέτησαν το ρεμπέτικο τραγούδι, μας άφησαν μία βαριά κληρονομιά. Τα ονόματα είναι πολλά, ενδεικτικά αναφέρουμε τους Βασίλη Τσιτσάνη, Σπύρο Περιστέρη, Μάρκο Βαμβακάρη, Απόστολο Χατζηχρήστο, Γιώργο Μπάτη, Μανώλη Χιώτη, Γιάννη Παπαιώννου κ.ά.

Ξεχωρίσαμε, με μεγάλη δυσκολία, επτά αγαπημένα μας ρεμπέτικα τραγούδια και αναζητήσαμε την ιστορία τους.

Φραγκοσυριανή – Μάρκος Βαμβακάρης




Η Φραγκοσυριανή είναι από τα πιο γνωστά τραγούδια του Μάρκου Βαμβακάρη. Το τραγούδι γράφτηκε την περίοδο 1935-1940. Οι στίχοι και η μουσική ανήκουν στον Μάρκο Βαμβακάρη. Η πρώτη εκτέλεση του τραγουδιού έγινε από τον ίδιο. Στο τραγούδι, αργότερα, έγιναν πολλές εκτελέσεις και διασκευές, με πιο γνωστή του Γρηγόρη Μπιθικώτση το 1960 που έκανε το τραγούδι ευρέως γνωστό. Οι στίχοι του τραγουδιού είναι ερωτικοί. Ο ίδιος ο Μάρκος Βαμβακάρης στην αυτοβιογραφία του, αναφέρει για τη Φραγκοσυριανή: «Εγώ, όταν έπαιζα και τραγουδούσα, κοίταζα πάντα κάτω, αδύνατο να κοιτάξω τον κόσμο, τα έχανα. Εκεί όμως που έπαιζα, σηκώνω μια στιγμή το κεφάλι και βλέπω μια ωραία κοπέλα. Τα μάτια της ήταν μαύρα. Δεν ξανασήκωσα το κεφάλι, μόνο το βράδυ τη σκεφτόμουν, τη σκεφτόμουν… Πήρα, λοιπόν, μολύβι και έγραψα…».

Το Μινόρε της Αυγής – Σπύρος Περιστέρης, Μίνωας Μάτσας




Το Μινόρε της Αυγής δημιουργήθηκε το 1936 από τον Σπύρο Περιστέρη στη μουσική και τον Μίνωα Μάτσα στους στίχους. Η πρώτη εκτέλεση έγινε από τους Απόστολο Χατζηχρήστο, Μάρκο Βαμβακάρη και Γιάννη Σταμούλη. Μουσικά, το Μινόρε της Αυγής συνδέεται με το Σμυρνέϊκο Μινόρε, το οποίο έχουμε ακούσει σε διάφορες εκτελέσεις από το 1906 στη Σμύρνη έως προπολεμικά στην Αθήνα και στην Αμερική. Η κόρη του Απόστολου Χατζηχρήστου, στην εκπομπή της Μπήλιως Τσουκαλά «Έχει γούστο» στην ΕΡΤ1, υποστήριξε πως η σύνθεση του τραγουδιού ανήκει στον πατέρα της. Αρκετοί συμφωνούν με αυτήν την άποψη, δεν έχει αποδειχτεί όμως κάτι επίσημα. Όπως και να έχει, το Μινόρε της Αυγής είναι από τα πιο όμορφα και ευαίσθητα τραγούδια της ρεμπέτικης μουσικής. Έχει τραγουδηθεί με μεγάλη επιτυχία σχεδόν από όλους τους καλλιτέχνες.

Συννεφιασμένη Κυριακή – Βασίλης Τσιτσάνης, Αλέκος Γκούβερης




Ένα από τα ωραιότερα τραγούδια του ρεμπέτικου που μας έρχεται στα χείλη κάθε συννεφιασμένη Κυριακή. Η μουσική του τραγουδιού ανήκει στον Βασίλη Τσιτσάνη. Η πρώτη εκτέλεση του τραγουδιού ήταν το 1948 με τον Πρόδρομο Τσαουσάκη και τη Σωτηρία Μπέλλου. Και σε αυτό το τραγούδι, τα πνευματικά δικαιώματα – ως προς τους στίχους – δεν είναι ξεκάθαρα. Ο στιχουργός Αλέκος Γκούβερης ισχυρίστηκε πως τους στίχους της Συννεφιασμένης Κυριακής τους έγραψε ο ίδιος, για την ομάδα του που έχασε στο ποδόσφαιρο και πως ο Τσιτσάνης έκανε τη διόρθωση. Ο Βασίλης Τσιτσάνης για τους στίχους είχε δηλώσει: «Τη Συννεφιασμένη Κυριακή την έγραψα με αφορμή ένα από τα τραγικά περιστατικά που γίνονταν τότε στον τόπο μας, τα χρόνια της κατοχής». Αργότερα σε συνέντευξή του, ο Βασίλης Τσιτσάνης παραδέχτηκε πως οι στίχοι έγιναν σε συνεργασία με τον Γκούβερη.

Στην Υπόγα – Κώστας Μπέζος




Το τραγούδι έχει γράψει ο Κώστας Μπέζος ο οποίος ήταν μουσικός, αρθρογράφος και σκιτσογράφος. Οι στίχοι και η μουσική ανήκουν στον ίδιο. Ο Κώστας Μπέζος υπέγραφε τα πρώτα τραγούδια του με το ψευδώνυμο Α. Κωστής. Το τραγούδι γράφτηκε το 1930 και ήταν στον πρώτο δίσκο του Κώστα Μπέζου. Οι στίχοι της Υπόγας έχουν μία δυσκολία ως προς την ερμηνεία τους. Κούφιο σημαίνει πιστόλι, μούσμουλα ίσως να είναι οι σφαίρες και ο Μήτσος ίσως να είναι ένας μπατίρης που εισπνέει τα ντουμάνια των άλλων. 

Έντε λα μαγκέτε Bοτανίκ (Ένας μάγκας στο Βοτανικό) – Σπύρος Περιστέρης, Παραδοσιακή μελωδία, Σπύρος Ζαγοραίος




Ο μάγκας του Βοτανικού είναι ένα τραγούδι με μεγάλη ιστορία. Το τραγούδι γράφτηκε το 1932-1933. Η μουσική γράφτηκε από τον Σπύρο Περιστέρη και είναι βασισμένη σε διασκευή μίας παραδοσιακής μικρασιάτικης μελωδίας. Η αρχική μουσική του τραγουδιού διεκδικείται από πολλούς. Άλλοι υποστηρίζουν πως είναι παλιό τούρκικο τραγούδι, άλλοι παραδοσιακό μικρασιάτικο και άλλοι πως ανήκει στον Περιστέρη. Η πρώτη εκτέλεση με τους αυθεντικούς στίχους του Χαράλαμπου Βασιλειάδη, ανήκει στον Ζαχαρία Κασιμάτη. Ο Σπύρος Ζαγοραίος το 1975 διασκεύασε το τραγούδι βάζοντας στίχους στην αργκό, μετατρέποντάς το σε ένα καθαρά χασικλίδικο ρεμπέτικο.

Ωφ Αμάν (Πίνω και Μεθώ) – Σπύρος Περιστέρης




Το Ωφ Αμάν ή πιο γνωστό ως Πίνω και Μεθώ, είναι ένα παραδοσιακό απτάλικο ζεϊμπέκικο σε στίχους και μουσική του Σπύρου Περιστέρη. Η πρώτη εκτέλεση ήταν το 1934 από τον Ηλία Κασιμάτη. Το επιφώνημα «Ωφ» σημαίνει μπάφιασμα και το «Ωχ» μεράκι. Το Πίνω και Μεθώ λατρεύτηκε ακόμα περισσότερο από το 1994 και μετά, με την ερμηνεία του Μπάμπη Τσέρτου.  

Το πιτσιρικάκι – Γιώργος Ροβερτάκης, Αργύρης Νικολέσκο





Το αγαπημένο τραγούδι που οι περισσότεροι γνωρίζουμε με τον τίτλο Το πιτσιρίκι, γράφτηκε το 1961. Η μουσική είναι του Γιώργου Ροβερτάκη και οι στίχοι του Αργύρη Νικολέσκο. Η πρώτη εκτέλεση ήταν από τον Πρόδρομο Τσαουσάκη. Φημολογείται πως η αφορμή για να γραφτεί το συγκεκριμένο τραγούδι ήταν ο γιος του Τσαουσάκη, Δημήτρης, που πιάστηκε στα πράσα να καπνίζει.

Πηγές: Βιβλιογραφία «Μάρκος Βαμβακάρης-Αυτοβιογραφία» της Αγγελική Βέλλου, εκδόσεις Παπαζήση, Αρχείο ΕΡΤ εκπομπή «Εχει γούστο» με την Μπήλιω Τσουκαλά, rebetikon.blogspot.com, you tube-pankonstantopoulos, pepore.com,tanea.gr, wikipedia.org, kleftronia.wordpress.com, newsbeast.gr, ogdoo.gr, footballleaguenews.gr, melodia.gr

Τετάρτη, 6 Φεβρουαρίου 2019

ΕΠΙΑΣΑΝΕ ΤΟΝ ΜΠΑΤΗ ΡΟΒΕΡΤΑΚΗΣ ΚΑΒΟΥΡΑΣ 1936


Πέθανε ο «μεγάλος του μπουζουκιού» Γιάννης Πολυκανδριώτης – Ένας σπουδαίος συνθέτης και οργανοπαίκτης

Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 73 ετών ο Γιάννης Πολυκανδριώτης, γιός του αείμνηστου ρεμπέτη Θεόδωρου Πολυκανδριώτη και αδελφός του πασίγνωστου συνθέτη Θανάση. Την ανακοίνωση του θανάτου του έκανε γνωστή o Γιάννης Πετρόπουλος μέσω του προσωπικού του λογαριασμού στο Facebook, όπου έγραψε: «Αντίο αγαπημένε μου φίλε Γιάννη Παλυκανδριώτη. Μαζί πήγαμε στο Λονδίνο. Εσύ έμεινες και έκανες μεγάλη καριέρα και εγώ από εδώ σε καμάρωνα». Ποιος ήταν ο Γιάννης Πολυκανδριώτης Ο Γιάννης Πολυκανδριώτης γεννήθηκε στις 19 Οκτωβρίου 1946. Οι λάτρεις του είδους στην Αθήνα της εποχής εκείνης, τον θυμούνται με κοντό παντελονάκι να παίζει γύρω στα 1954-'56 μπουζούκι στο πάλκο, πλάι στον πατέρα του, στον «Παράδεισο», μαζί με τον Στράτο Παγιουμτζή και τον Παναγιώτη Μιχαλόπουλο. Για πρώτη φορά, έπαιξε επαγγελματικά το 1958-'59 στην «Ψάθα», στο Αιγάλεω, με τον Πρόδρομο Τσαουσάκη και την Ανθούλα Αλιφραγκή. Αργότερα, ακολούθησαν η «Λουζιτάνια», ο «Κήπος του Αλλάχ», ο «Περιβόλας» και το «Καν Καν». Το 1962, ήρθε και η πρώτη του εμφάνιση, εκτός Αθηνών. «Ήρθε και με ζήτησε από τον πατέρα μου ο Μανώλης Αγγελόπουλος για να με πάρει μαζί του στη Θεσσαλονίκη. Δεν είχα ακόμα δικό μου μπουζούκι, αυτό όμως δεν στάθηκε εμπόδιο», είχε δηλώσει σε συνέντευξή του, ο κ. Πολυκανδριώτης. «Ήταν για μένα – έλεγε – κάτι το ασύλληπτο να φύγω από την Αθήνα, μόνος μου, και να βρεθώ στην ορχήστρα του Αγγελόπουλου, με την Αννούλα και τον Βασίλη Βασιλειάδη στο ακορντεόν». Παράλληλα, ο ίδιος έπαιξε και στη σκηνή του θεάτρου, δίπλα σε γνωστούς ηθοποιούς της εποχής, όπως τη Ρένα Βλαχοπούλου, τη Μάρω Κοντού, τον Κώστα Καρρά, τον Σταύρο Παράβα και τον Σωτήρη Μουστάκα. Ο Γ. Πολυκανδριωτης σε μια θεατρική παράσταση, τραγουδούν οι Κώστας Καρράς, Μάρω Κοντού, Σωτήρης Μουστάκας και ο Μεταξόπουλος Από το 1996 κατοικούσε μόνιμα με την οικογένειά του στο Λονδίνο και είχε δημιουργήσει τη σχολή «Νέα Γενιά της Διασποράς». Σε αυτήν, τα Ελληνόπουλα που έμεναν στην Αγγλία διδάσκονταν την τέχνη του μπουζουκιού και της ελληνικής μουσικής παράδοσης, ενώ ταυτόχρονα συνέβαλαν στη διάδοση του πολιτισμού μας, με τη συμμετοχή τους σε διάφορες εκδηλώσεις. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνο το 2012, ο γνωστός μουσικοσυνθέτης πλημμύρισε το στάδιο με τους ήχους του μπουζουκιού του. Ακούστηκαν τα τραγούδια: «Τα παιδιά του Πειραιά», ο «Ζορμπάς», το «Ζεϊμπέκικο της Ευδοκίας» κι άλλα. «Είμαι βαθύτατα συγκινημένος και υπερήφανος για το γεγονός, ότι η γνήσια ελληνική μουσική, που συνεχίζω να υπηρετώ με συνέπεια και στη διασπορά, ακολουθώντας την παράδοση του πατέρα μου, θα έχει ξεχωριστή θέση στη μεγάλη παγκόσμια γιορτή του Αθλητισμού και του Πολιτισμού, που ξεκίνησε από την Αρχαία Ελλάδα», είχε δηλώσει χαρακτηριστικά ο Γιάννης Πολυκανδριώτης στο Αθηναϊκό και Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων. «Αυτή είναι άλλη μία δικαίωση του αγώνα που δίνω για την προβολή της ελληνικής λαϊκής μουσικής παράδοσης, ιδιαίτερα στα ελληνόπουλα της Βρετανίας και αυτός ήταν ο σκοπός μου… Η μουσική κεντρίζει το ενδιαφέρον των παιδιών για την εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας, που ειδικότερα στις μέρες μας κινδυνεύει να χαθεί», είχε τονίσει ο ίδιος.

Διαβάστε περισσότερα στο TheCaller.gr

Τετάρτη, 23 Ιανουαρίου 2019

''Συννεφιασμένη Κυριακή''


Τη ''Συννεφιασμένη Κυριακή'' την άκουσα σε μια εποχή
θλίψης και πόνου και βρήκα σ' αυτήν μια λύτρωση.
Πήγα στον Τσιτσάνη και του πρότεινα να του δώσω στίχους μου.
Παραξενεύτηκε που μια γυναίκα της ηλικίας μου
ήθελε να γράψει τραγούδια, ...
Δείτε περισσότερα

Τετάρτη, 21 Μαρτίου 2018

Γιοβάν Τσαούς: 5 Μάγκες στον Περαία (που δεν ήταν…5 !)-Η ιστορία του τραγουδιού




Σχετική εικόνα


Από την Κασταμονή του Πόντου,μέχρι την Σουλτάνικη αυλή  του Αβδούλ Χαμίτ του Β’ κι’ από’κεί στην Κρεμμυδαρού και τα Λεμονάδικα, όταν σαν παλιός ράφτης …κεντούσε την πεννιά με έναν τρόπο περίεργο ,γλυκό,ιδιόμορφο,ήταν σαν να κατέβαιναν απ’ τον ουρανό οι… άγγελοι και τον άκουγαν.Κι’ αυτό γιατί ο ίδιος,μόνον αυτός,έπαιζε…αγγέλους!Ο Τσαούς δεν το έπαιζε το όργανο, το…κατάπινε,καθώς διηγόταν αυτοί που τον γνώριζαν. Ο Γιοβάνης ήταν.. αξία.Για να πιστοποιηθεί για μια ακομα φορά πως οι οι αξίες δεν μετριούνται  με τις …φορές ,αλλά με την …ένταση!
Αποτέλεσμα εικόνας για Γιοβάν Τσαούς
Το όργανο ήταν περίεργο.Κάτι ανάμεσα σε σάζι,ταμπουρά  σαν αχλαδόσχημο. Και ήταν μοναδικό.Οπως μοναδικός ήταν και ο Γιοβάν Τσαούσης.Είχε ,λέει ,βάλει στο όργανο αντί για “μάνικο”,ταστιέρα από κανονάκι .Μόνο ο ίδιος μπορούσε να το παίξει .Γι’ αυτό ήταν και ο μοναδικός!.Για πολλούς και σε πολλούς έδωσε πολλά τραγούδια του.Στο όνομά του σώθηκαν μόλις 12.Τα περισσότερα σε στίχους της συντρόφου του, της Αικατερίνης Χαρμουντζή ,εμπνευσμένα  από την  Πειραική λαικότητα ,τα …πάθη και τα λάθη του ρεμπέτικου συναφιού,…βαφτισμένα μουσικά στο απόλυτο μακάμικο ύφοςκαι στη μαγκιά που ο…παίχτης τη γνώριζε την ήξερε ως … τα μπούνια! Της είχε βγάλει …ακτινογραφία!…΄Ατομο… τριγυρισμένο, πονεμένο ,με μιάς βουτηγμένο στην πειραιώτικη ρεμπέτικη… μαγκιά,  με τον δικό του τρόπο την απεικόνισε ιδιαίτερα στο πιο φημισμένο  «Πέντε μάγκες στον Περαία»,που μέχρι σήμερα δεν υπάρχει παρέα η κουτούκι να μην τραγουδιέται.Επίσης ποτέ δεν ανέβηκε ο ίδιος σε πάλκο για να παίξει.
Ποιά είναι όμως η ιστορία του συγκεκριμένου τραγουδιού ,σε ποιούς αναφέρεται ,ποιούς αφορά  και ποιοί ήταν αυτοί  οι μάγκες;Μια ιστορική φωτογραφία με την αχώριστη παρέα του.
Κι’αν από την παραβολικότητα του συγκεκριμένου τραγουδιού «αντιπροσωπεύονται»  ως τα σήμερα ρεμπετόφιλοι και ρεμπετολάγνοι, ο Τσαούς, γράφοντας το συγκεκριμένο τραγούδι,  μια παρέα φαίνεταινα είχε στον νού του.Κι’αυτή η παρέα,μια αχώριστη παρέα στα μέσα και στα …έξω της μαγκιάς του Πειραιά, ήταν :
1.Αργύρης Τζώρτζης,περιβόητος σαμανταντζής,λιγομίλητος …παραπαίδι,προστατευόμενος του  μεγαλόμαγκα Νίκου Σκριβάνου,του φόβητρου του Πειραιά.Στέκι του η Πειραική ,το Ξαβέρι  και η Τρούμπα.
2.Βαγγέλης Βετούλας,ο μυστήριος.Με σωματοδομή  που φόβιζε και φίλους του ακόμη .Σύχναζε στον Κερατόπυργο(Κερατσίνι_),παλιός… κοντραμπαντζής στο λιμάνι και…νταραβεριντζής στη Δραπετσώνα  και στα Βούρλα.
3.Νίκος Μάθεσης.Κουλουριώτης περίφημος μάγκας  στην αγορά του Πειραιά.Για τον ίδιο φημολογείται ότι σε καυγά και παρεξήγση έχωσε ένα πηρούνι στα …πισινά του Μάρκου του Βαμβακάρη.(;)Βαρύς και εκδικητικός.
Όταν δεν γουστάριζε κάποιον, έλεγε:  «Κι’αυτουνού,του τά’χω…μαζεμένα!».
Ο πατέρας του είχε ψαράδικο,αλλά λόγω του χαρακτήρα του ποτέ δεν ταίριασε με την οικογένειά του.Ο περιβόητος τρελλάκιας .Τραγούδι : «Ο Νίκος ο Τρελλάκιας» .Αν.Δελιάς
Είχε φιλοξενηθεί  δύο φορές στη στενή.Τη δεύτερη επειδή …πιστόλισε  τον Στρίγκλα,περιβόητο μάγκα τη Φρεαττύδας.Προρωπικός φίλος,αδελφικός του Κώτσου του Κεφάλα,βαρύμαγκα στην Τρούμπα.
4.Μαρίνος Βογιαντζής.Ο…ταξιντζής.Αχώριστος φίλος του Μάθεση.Μόνιμος
στην Τρούμπα και τα Λεμονάδικα.Ογκώδης με παχύ μουστάκι και πάντα δίπλα του τον …Μούργο,τον αγαπημένο του σκύλο.( Αμέτρητες οι φωτό).
5,-6.–Κώστας και Σωτήρης Περιβόλας.Αδέλφια από τα Βουρλά της Σμύρνης. Χρόνια στην παρανομία ,περιβόητοι νταήδες και …μαγαζατόροι. Μάνα τους
Η Ελλη Τενεκίδου (η περιβόητη «Ελλη που θέλει σκότωμα θέλει καραμανιόλα ,γιατί αφησε τον άντρα της και τα παιδιά της όλα…».Γνωστό ρεμπέτικο).
(Εδώ η Ελλή αδικείται κατάφωρα από την θεματολογία του τραγουδιού.Η Ελλη δεν αφησε τον άνδρα της.Ο άντρας της  ο Γιάννης ο Περιβόλας την εγκατέλειψε την ίδια ,τους δυό γιούς τους και τις τρείς θυγατέρες τους).
Αυτοί ήταν οι «Πέντε  μάγκες του Περαία» στο τραγούδι του Τσαούση που πάντως δεν ήταν πέντε , αλλά..εξη και ο σκύλος ο …μούργος επτά!
Κατά πως λέγαν οι παλιοί στον Πειραιά, γι’ αυτούς γράφτηκε το σχετικό τραγούδι.Γι’αυτά τα…καλόπαιδα. που η αστυνομία τους είχε βγάλει και δεύτερο Βιβλιάριο Καταγραφής Ποινών, αφού το  πρώτο είχε… γεμίσει!.
Τόσο καλά παιδιά ήταν!…
Αποτέλεσμα εικόνας για Γιοβάν Τσαούς
Ηχογράφηση σε γραμμόφωνο…1935-36. Μουσική:Γιοβάν Τσαούς Στίχοι:Αικατερίνη Χαρμουτζή
Ερμηνεύει ο Αντώνης Καλυβόπουλος(Πρώτη εκτέλεση)
βίντεο pankonstantopoulos

Κυριακή, 10 Δεκεμβρίου 2017

Το Ρεμπέτικο στον Κατάλογο της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ανθρωπότητας!!!

rembetes_karaiskaki_1933

   

Την εγγραφή του Ρεμπέτικου στον Αντιπροσωπευτικό Κατάλογο της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ανθρωπότητας ενέκρινε η Διακυβερνητική Επιτροπή της Σύμβασης για τη Διαφύλαξη της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς (UNESCO, 2003) στη 12η ετήσια συνεδρίασή της (Jeju Island, Κορέα, 4-9.12.2017), ύστερα από τον πλήρη φάκελο υποψηφιότητας που υπέβαλε το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού.​
Το Ρεμπέτικο, ένα ξεχωριστό κεφάλαιο του ελληνικού αστικού λαϊκού πολιτισμού, άκμασε το πρώτο μισό του 20ού αιώνα. Με επιρροές από το δημοτικό και το μικρασιάτικο τραγούδι, αντικατοπτρίζει το ιστορικό και κοινωνικό πλαίσιο της εποχής όπου αναπτύχθηκε και ιδιαιτέρως τη ζωή των φτωχότερων τάξεων και των ευάλωτων κοινωνικών ομάδων. Στην πορεία, η κοινωνική του βάση επεκτάθηκε στους πρόσφυγες, στην εργατική και τη μεσοαστική τάξη, ενώ στις μέρες μας αποτελεί ζωντανή και δημοφιλή πολιτιστική κληρονομιά που αναγνωρίζεται πλέον όχι μόνο από όλους τους Έλληνες, αλλά από την ανθρωπότητα.

Στην Απόφαση για την εγγραφή του Ρεμπέτικου επισημαίνεται η επιτυχής ανάδειξη, μέσω του φακέλου υποψηφιότητας που υπέβαλε το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού, του δυναμικού χαρακτήρα του, καθώς και της εξέλιξής του σε ισχυρό σημείο αναφοράς για τη συλλογική μνήμη και ταυτότητα των Ελλήνων. Στην ίδια Απόφαση επισημαίνεται η ποιοτική τεκμηρίωση του φακέλου συνολικά και υπογραμμίζεται ότι η θερμή έκφραση υποστήριξης της υποψηφιότητας από την κοινότητα του ρεμπέτικου ανέδειξε συναρπαστικές προσωπικές αφηγήσεις, άμεσα συνδεδεμένες με το στοιχείο. Ας σημειωθεί επίσης το γεγονός πως η υποψηφιότητα του Ρεμπέτικου απέσπασε τον έπαινο του Oργάνου Aξιολόγησης (Εvaluation Body) της Σύμβασης για την ποιότητα των δράσεων διαφύλαξης που σχεδιάζονται και ιδιαίτερα για τα εκπαιδευτικά προγράμματα για την ανάδειξη του ρεμπέτικου και της πολυσχιδούς σημασίας του – κυρίως μεταξύ των νέων.
Η Διεύθυνση Νεότερου Πολιτιστικού Αποθέματος και Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς, Υπηρεσία του ΥΠΠΟΑ αρμόδια για την εφαρμογή της Σύμβασης για τη Διαφύλαξη της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς (UNESCO, 2003) στην Ελλάδα, αποδίδει ιδιαίτερη έμφαση στην ανάδειξη όψεων της πολιτιστικής μας κληρονομιάς που μέχρι σήμερα παρέμεναν συνήθως στο περιθώριο, καθώς δεν υπήρχε το κατάλληλο θεσμικό πλαίσιο για την προβολή τους κυρίως σε διεθνές επίπεδο.

Το Ρεμπέτικο είναι το πέμπτο στοιχείο Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς που εγγράφει η Ελλάδα στον Αντιπροσωπευτικό Κατάλογο της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ανθρωπότητας (UNESCO, 2003). Έχουν προηγηθεί η Μεσογειακή Δίαιτα (από κοινού με την Ιταλία, Ισπανία, Μαρόκο, Πορτογαλία, Κύπρο, Κροατία), η Παραδοσιακή Μαστιχοκαλλιέργεια στη Χίο, η Τηνιακή Μαρμαροτεχνία, καθώς και το εθιμικό δρώμενο των Μωμόερων. Φάκελο υποψηφιότητας για εγγραφή στον ίδιο κατάλογο της UNESCO έχει υποβάλει η χώρα μας (από κοινού με τις Γαλλία, Ελβετία, Ισπανία, Ιταλία, Κροατία, Κύπρο, Σλοβενία) για την Τέχνη της Ξερολιθιάς. Ο φάκελος υποψηφιότητας πρόκειται να αξιολογηθεί από τις αρμόδιες επιτροπές της UNESCO το φθινόπωρο του 2018.