Εγώ Θέλω, Πριγκηπέσσα,

Δημοσιεύτηκε στις 19 Μαΐ 2014

Τίτλος: " Εγώ Θέλω, Πριγκηπέσσα "
Πρώτος Στίχος: " Στην Ελλάδα, Δε Μπορώ "
Σύνθεση: Τούντας Παναγιώτης / ( Τσαούς Γιοβάν
Ή Εϊτζιρίδης Γιάννης Ή Ετζιρείδης Ή Ετσεϊρίδης )
Στίχοι: Τούντας Παναγιώτης / ( Τσαούς Γιοβάν
Ή Εϊτζιρίδης Γιάννης Ή Ετζιρείδης Ή Ετσεϊρίδης )
Ερμηνεία: Περπινιάδης Στυλιανός Ή Στελλάκης
Τόπος / Έτος: Αθήνα / 1936
Δίσκος: His Master's Voice Ελλάδος AO - 2319 / OGA - 377.
Χορός / Ρυθμός: Χασάπικος

Στην Ελλάδα, Δε Μπορώ,
Μια Γυναίκα Για Να (Έ)'βρω,
Έχει Όμορφες, Πολλές,
Μα (Εί)'ναι Μάνα Μου, Φτωχ(ι)ές,

Εγώ Θέλω, Πριγκηπέσσα,
Από Το Μαρόκο, Μέσα,
Να (Έ)'χει Λύρα, Με Ουρά,
Να Γυναίκα, Μια Φορά,

(Ε)πέρ(υ)σι, Πέρασε Από (Ε)'δώ,
Κι Έψαχνε Να (Έ)'βρεί, Γαμπρό,
Χωρίς Να Το Ξέρω Εγώ,
Μάνα Μου, Να Σε (Ε)'χαρώ,

Μ'(ε) Είδε, Κάτω Στο Πειραία,
Στου Τσελέπη, Με Παρέα,
Και Από Τότε, Μ'(ε) Αγαπά,
Και Μου Στέλνει Και Λεφτά,

Θα Με Κάνει, Βασιλιά,
Πέρα (Ε)'κεί, Στην Αραπιά
Κι Όλα Της, Θα Τα (Έ)'χω Εγώ,
Μάνα Μου, Να Σε (Ε)'χαρώ,

Δεκαοχτώ Βαγόνια, Λύρες,
Κοκαΐνες Και Νταμίρες,
Κάθε Είδους, Αργιλέ,
Με Διαμάντια Όλο, Ντουμπλέ,

Θα Μου Πάρει, Μπαγλαμά,
Φίλντισι Και Μάλαμα,
Κι Ό,τι Άλλο Θέλω Εγώ,
Μάνα Μου, Να Σε (Ε)'χαρώ,

Πεντακόσ(ι)οι Δερβισάδες,
Θα Μας Φτιά(χ)νουν, Τους Λουλάδες,
Να Φουμάρουμε Γλυκά,
Στον Χρυσό Μας, Τον Οντά,

Εγώ Θέλω, Πριγκηπέσσα,
Από Το Μαρόκο, Μέσα,
Να (Ε)'χει Λύρα, Με Ουρά,
Να Γυναίκα, Μια Φορά._

• Κατηγορία

  • Μουσική

• Άδεια

  • Τυπική άδεια YouTube

Ένας μάγκας στον τεκέ μου τσάκισε τον άργιλε μου
Πέταξε και το καλάμι και με άφησε χαρμάνη Έσπασε τον μπαγλαμά μου, που τον είχα συντροφιά μου Μου περνούσαν οι καημοί μου και οι αναστεναγμοί μου Μάγκα, θα σε ξεφτιλίσω και το αίμα σου θα χύσω Με αυτό που μου 'χεις κάνει και με άφησες χαρμάνη Άρπα, Νώντα, το μαχαίρι, δώσε μου το, ρε, στο χέρι Για τον μάγκα θα τσακίσω και εδώ θα ξεψυχήσω

ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟ χασάπικο του Γιοβάν Τσαούς. Ηχογραφήθηκε το 1936, παίζει η ορχήστρα του.

Γιοβάν Τσαούς,αξεπέραστος.όταν έπαιζε όσοι ήταν μπροστά άφηναν από σεβασμό τα όργανά τους.

ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΠΟΥ ΕΓΡΑΨΕ Ο ΓΕΝΙΤΣΑΡΗΣ

να το παιζει ο μπαρμπας μου στην βεράντα της πολυκατοικίας του (92) ετων και να βγαινουν τα γεροντια από της γυρω πολυκατοικίες και να σφυρίζουν...ανατριχίλα.....παλιός ρεμπέτης (με τρίχορδο που μου το έκανε δώρο) στην πάτρα και στον πειραιά ηταν η κομπανία τους.

Zεϊμπέκικο του Στέλιου Κερομύτη. Το ερμηνεύει ο ίδιος. Ηχογραφήθηκε το 1937

Στοιχεία Ιστορίας του ρεμπέτικου τραγουδιού

Πειραιάς Στο κέντρο ο Μπάτης, διακρίνονται ο Γ. Παπαϊωάννου, ο Στράτος Παγιουμτζής 

γράφει ο Γεώργιος Μ. Ζησιμόπουλος
                     Ι. ΣΤΙΧΟΙ

Αξιοπαρατήρητο είναι ότι στους στίχους του Ρεμπέτικου παρά το ότι στις αρχικές τουλάχιστον φάσεις της διαμόρφωσης του οι άνθρωποι που ασχολήθηκαν με αυτό δεν είχαν σχολική παιδεία, δεν παρατηρούνται σφάλματα. Το νόημα δίνεται με σαφήνεια, χωρίς ακροβατισμούς, χάσματα, και συντακτικά λάθη. Την απάντηση θα την χαρακτηρίζαμε απλή: Οι στίχοι του πατούν στέρεα στη Δημοτική παράδοση της οποίας υπήρξαν συνέχεια στον αστικό χώρο. Στα πρώτα τραγούδια του είδους έχουν ενσωματωθεί αυτούσιοι στίχοι από το δημοτικό τραγούδι. Σε πολλά τραγούδια για παράδειγμα του Μάρκου Βαμβακάρη συναντάμε στίχους όπως «ο βράχος ο ξερόβραχος λίγο νεράκι στάζει μα η δική σου η καρδιά μήτε του βράχου μοιάζει» ή «ψηλά τη χτίζεις τη φωλιά και θα λυγίσει ο κλώνος και θα σου φύγει το πουλί και θα σου μείνει ο πόνος».,

Μ.Ασία

Τα ταμπαχανιώτικα......ΦΟΥΣΤΑΛΙΕΡΗΣ- Ο «ρεμπέτης» της Κρήτης

Μοναχικός ταξιδιώτης στον μεγάλο μπαξέ της κρητικής μουσικής παράδοσης είναι ο Στέλιος Φουσταλιεράκης (Φουσταλιέρης). Μεγάλωσε με μικρασιάτικα τραγούδια, έγινε δεξιοτέχνης στο μπουλγαρί, έπαιξε με τους Κρητικούς μαστόρους της μουσικής αλλά -μοναδική περίπτωση- ταίριαξε και με τους μεγάλους ρεμπέτες. Ο απόηχος της μουσικής του παραμένει ζωντανός, παρότι πολλοί πήραν τα τραγούδια του δανεικά και… αγύριστα.Ο Στέλιος Φουσταλιεράκης γεννιέται το 1911 στο Ρέθυμνο. Παίρνει το όνομα του πατέρα του, που δεν γνώρισε αφού σκοτώθηκε σε δυστύχημα όταν η μητέρα του, Κυριακούλα, ήταν πέντε μηνών έγκυος. Πηγαίνει στο νυχτερινό σχολείο ως τα 11, στην τρίτη δημοτικού, κ’ ύστερα αρχίζει τη μαθητεία του στην τέχνη του ρολογά. Αυτό θα είναι και το «κανονικό» του επάγγελμα. Η αγάπη του, όμως, για τη μουσική ξυπνάει πολύ νωρίς και με το πρώτο του μισθό, δυο χρόνια αργότερα, αγοράζει ένα μπουλγαρί που είχε ξεμείνει σε κάποια ταβέρνα. «Εκείνη την εποχή το Ρέθυμνο ήταν γεμάτο από μπουλγαριά. Κάθε ταβέρνα είχε κι από ένα. Εκεί πήρα τα πρώτα μου ακούσματα. Έβλεπα τους άλλους που παίζανε και -στο λόγο της αντρικής μου τιμής- έκλαιγα!» Θείος του ήταν ένας ξακουστός λυράρης, ο «Καρεκλάς».

Ρεμπέτικα τραγούδια για τον πόλεμο του 1940. Rembetika songs about the war of 1940

O Μάρκος Βαμβακάρης και ο Παναγιώτης Τούντας έγραψαν τα περισσότερα τραγούδια για τον πόλεμο του 1940.Ο πόλεμος του 1940 είναι μελωδικά συνυφασμένος, όπως όλοι γνωρίζουμε, με την φωνή και τα τραγούδια της Σοφίας Βέμπο. Η «τραγουδίστρια της νίκης» με τις ερμηνείες της κρατούσε υψηλό το εθνικό φρόνημα και διατράνωνε την πίστη για την τελική δικαίωση.

Επίκαιροι στίχοι, συχνά με σκωπτική διάθεση για τον εχθρό, πάνω σε παλιότερες ή νέες μελωδίες δημιούργησαν τα χιλιοτραγουδισμένα λαϊκά εμβατήρια του έπους, που ακούγονται με την ίδια διάθεση ως σήμερα.

Μέσα στο 1941 έφυγε από την ζωή ο Ανέστος Δελιάς ή Ανεστάκι ή Αρτέμης: Ο Δελιάς γεννήθηκε στην Σμύρνη το 1912. Ο πατέρας του ήταν περίφημος μουσικός. Ο Δελιάς ήρθε στην Αθήνα μετά το 1922 και εμφανίστηκε το 1928 παίζοντας κιθάρα, ενώ μετά το 1930 άρχισε να παίζει μπουζούκι. Μαζί με τον Μάρκο Βαμβακάρη, τον Στράτο Παγιουμτζή και τον Γιώργο Μπάτη συγκρότησαν την θρυλική ´Τετράδα του Πειραιώς´, την πρώτη δηλαδή ρεμπέτικη κομπανία με μπουζούκια που εμφανίστηκε το 1934, στου Σαραντόπουλου, στην Ανάσταση του Πειραιά. Ο Δελιάς ήταν πολύ αγαπητός. Στην ζωή του μοιραίο ρόλο έπαιξε μια πόρνη, η οποία τον έριξε στην πρέζα. Η ίδια πέθανε στις αρχές της δεκαετίας του ’80.

ζεϊμπέκικο του Ε. Παπάζογλου. Ερμηνεύει η Ρίτα Αμπατζή. Ηχογραφήθηκε το 1935.

Σύνθεση του Σπύρου Περιστέρη

το "μπιλαντέρι" από το τουρκικό "bilader" (στη τούρκικα της Σμύρνης) ή "birader" γενικότερα πάει να πει "αδελφός" και συνδέεται ετυμολογικά με τα brother (αγγ.) και bruder (γερμ.) κτλ κτλ Η μελωδία στηρίζεται στο "Ραστ του Τεκέ" που έπαιξε ο Τζακ Γρηγορίου στην Αμερική και πιθανώς υπήρχε ως παραδοσιακή μελωδία.Απτάλικο, αριστούργημα του Σπύρου Περιστέρη με τον Σμυρνιό τραγουδιστή Ζαχαρία Κασσιμάτη. Όντως η μουσική ακολουθεί την μελωδική γραμμή του "Ραστ του Τεκέ" του Τζακ Γρηγορίου που είχε κυκλοφορήσει νωρίτερα.Αυτό όμως σημαίνει ότι και το "Ραστ του Τεκέ" είναι μάλλον παραδοσιακής προέλευσης. Εκπλήκτικη στα Μπελεντέρια είναι επίσης η κιθάρα.Γνωρίζει κανείς ποιός ακκομπανιάρει σε αυτό το αριστούργημα τους Κασσιμάτη,Περιστέρη;Υποπτεύομαι πως είναι ο Σκαρπέλης;

Για σένα μαυρομάτα - Παγιουμτζής Ρούκουνας Περιστέρης

Κάθε βραδάκι τραγουδώ για σένανε τσαχπίνα

για σένα μαυρομάτα μου ναζιάρα μου μπομπίνα.

Για σένα μαυρομάτα μου ναζιάρα μου μπομπίνα
κάθε βραδάκι τραγουδώ σκληρό καρδί τσαχπίνα.

Τα μάτια σου τα φρύδια σου κι αυτά σου τα χειλάκια
Με βάζουνε καθημερνώς σε χίλια δυο μεράκια.

(Στράτος:) - Γεια σου Σαμιωτάκι!
(Ρούκουνας:) - Γεια σου Στράτο!

Μα εσύ μου λες πως δε με θες γιατί είμαι αλανιάρης
και μου χτυπάς κατάμουτρα πως πλούσιο θα πάρεις.

(Στράτος:)- Γεια σου Σπύρο μου (Περιστέερη) με το μπουζουκάκι σου!

Κορόιδο είσαι μάθε το κορόιδο με τα ούλα
αφού πουλάς τέτοια καρδιά για πλούσια σακούλα.

Κι αν είμαι αλάνης έχω εγώ τα πλούτη στην καρδιά μου
και για παλάτια με χρυσά έχω στην αγκαλιά μου.

(Στράτος:)- Ώπα, άιντε ωχ ωχ ωχ

• Κατηγορία

  • Μουσική

• Άδεια

  • Τυπική άδεια YouTube

Νίκος Μάθεσης (Τρελάκιας)

Να πώς έφερα τα μπουζούκια στην σημερινή δόξα. Νίκος Μάθεσης

Γιά την ανάρτηση : ΝΙΚΟΣ

Να πώς έφερα τα μπουζούκια στην σημερινή δόξα προ 35ετίας απ τα καταγώγια του Πειραιώς.Νίκος Μάθεσης, Απομνημονεύματα (Ιανουάριος 1969)...… παρ όλο που μου άρεσαν τα γράματα και η ζωγραφηκή ο Πατέρας μου με έβγαλεν απ το σχολείον και με πήρε μαζή του στην Αγορά λέγωντας μου, εδώ είνε το ψωμί οι Ζωγράφοι πηνάνε!Ναι, εν μέρει είχε δίκιο διότι και τώρα τα ίδια συνβένουν με τους Ζωγράφους μετά τον θάνατονμιανού Καλού Ζωγράφου τα έργα του που έχουν πολλυθή αντής πινακίου φακής Κωστήζουν ολόκληρες περιουσίες, παρ όλα αυτά ακώμη και τώρα όπωτε ευκερώ καταπιάνωμε με την ζωγραφικήν και τα σκίτσα, είνε το χόμπι μου η Αγάπη μου παρ όλα όπου απ το σχολειόν και με αγάπη προς την ζωγραφικήν εβρέθηκα στην ψαραγοράν!!!

Το -1922- μέσα σε μια βαβιλωνία κακοπιών, που το λόγω είχε το δίκοπο μαχαίρι για ψύλλου πήδημα, χασάπιδες, μανάβιδες, ψαρράδες, Βαρκάριδες, αμαξάδες, χασισοπότες και Νταήδες.Ονοιρευώμουνα Παράδεισον και βρέθηκα στην Κόλαση:

ΜΑΥΡΟΙ ΤΟΤΕ ΜΑΥΡΙΛΑ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ. ΓΕΙΑ ΣΟΥ ΜΑΡΚΟ ΜΕ ΤΙΣ ΣΤΙΧΑΡΕΣ ΣΟΥ!!

Τεκέδες και τεκετζήδες

Στα συνοικιακά καφενεία, τα καταγώγια και τους τεκέδες του Πειραιά χτυπούσε τις τρεις πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα η καρδιά του ρεμπέτικου.Αφηγείται ο Νίκος Μάθεσης:

Τότες ο Πειραιάς ήταν πολύ άγριος…. Παράγκες, τεκέδες, εμπόριο ναρκωτικών στο φόρτε, μπουρδέλα, αγαπητικοί, κακοποιοί, λαθρέμποροι, μάγκες, νταήδες, μπερμπάντηδες, πρεζάκηδες, χασικλήδες, μαχαιροβγάλτες, σκυλόμαγκες, ντερβισόπαιδα, αποφάγια μάγκες…. Όσο για ντεκέδες από την Πειραϊκή, Παναγίτσα, Άγιο Νείλο, Γύφτικα, στο Χατζηκυρειάκειο, στην Τρούμπα και όσο πιο πέρα πήγαινες, Άγιο Διονύση, εκεί φουμάρανε στο δρόμο. …, σε κάθε καταγώγιο και σε κάθε καφενείο έπρεπε να είναι κρεμασμένα 3-4 μπουζούκια και μπαγλαμάδες για το σκυλολόι (πελάτες) που εσύχναζαν μέσα, όχι όμως στα κεντρικά, μόνον στα συνοικιακά. Διότι για να είχες τότε καφενείο, έπρεπε να ήσουν μούτρο, δηλαδή να ήσουν του κουρμπετιού και να είχες εγκληματίσει απαραιτήτως.

Είναι «Η κλωστηρού» το ωραιότερο ρεμπέτικο του Μάρκου Βαμβακάρη;

Η κλωστηρού Πότε με(ς) τα κίτρινα ντυμένη σε κοιτάζω το λυγερό σου το κορμί κάθουμαι και θαυμάζω που μέρα νύχτα δε βγαίνεις απ’ το νου μου αχ μαυρομάτα μου τσαχπίνα κλωστηρού μου που μέρα νύχτα δε βγαίνεις απ’ το νου μου αχ μαυρομάτα μου τσαχπίνα κλωστηρού μου Κόκκινα σα βάλεις αδερφούλα πώς ήθελα να σ’ έβρισκα (σε) μέρος που να ’χει ζούλα μπλε όταν φορέσεις πώς μ’ αρέσεις με την καρδιά μου κλωστηρού μου έχεις δέσει μπλε όταν φορέσεις πώς μ’ αρέσεις και την καρδιά μου κλωστηρού μου έχεις δέσει Πότε με τα κίτρινα ντυμένη σε κοιτάζω το λυγερό σου το κορμί κάθουμαι και θαυμάζω που μέρα νύχτα δε βγαίνεις απ’ το νου μου αχ μαυρομάτα μου τσαχπίνα κλωστηρού μου που μέρα νύχτα δε βγαίνεις απ’ το νου μου αχ μαυρομάτα μου τσαχπίνα κλωστηρού μου Κόκκινα σαν βάλεις αδερφούλα πώς ήθελα να σ’ έβρισκα (σε) μέρος που να ’χει ζούλα μπλε όταν φορέσεις πως μ’ αρέσεις και την καρδιά μου κλωστηρού μου έχεις δέσει μπλε όταν φορέσεις πώς μ’ αρέσεις και την καρδιά μου κλωστηρού μου έχεις δέσει Πηγή: www.lifo.gr

Ο Απτάλικος καρσιλαμάς

Στο βίντεο αυτο πιστοποιείται απο Μυτηληνιούς, ότι ο λεγόμενος Απτάλικος ζεϊμπέκικος, είναι καρσιλαμάς, άρα όχι ζεϊμπέκικος. Βέβαια ομοιάζει με το ζεϊμπέκικο στα βήματα, αλλά όπως επιμένουν οι ντόπιοι Μυτηληνιοί, είναι αντικρυστός, που χορεύεται απο δύο. Δεν λένε αν οι δύο αυτοί είναι αντρες ή γυναίκες ή άντρας- γυναίκα, αλλά μάλλον υπονοείται ότι είναι αντρικός καθαρά χορός.

"Απτάλικος σαν 'ν δυό ειν' καλα

μετά (με πολλούς)... δεν έχει κάνα χάζι..."

Υπάρχει βέβαια και η υπόθεση ότι είναι ζεϊμπέκικος- αντικρυστός άρα ζεϊμπέκικος-καρσιλαμάς και λόγω της μελωδίας, Απτάλικος- καρσιλαμάς.  Λίγο μαθηματική αυτη η απόδειξη, αλλά αναμένουμε να τα τεκμηριώσουμε όλα αυτά.Εχει γίνει επίσης σε ιντερνετικό φόρουμ εκτενής κουβέντα αν οποιοδήποτε ζεϊμπέκικο που μπαίνει στο (7) είναι απτάλικο. Η θέση μου είναι ότι υπάρχουν αργά ζεϊμπέκικα που μπαίνουν στο (7), όπως η "Πέργαμος", "Τα ούλα σου" κ.ο.κ που δεν είναι και δε λέγονται ασφαλώς "Απτάλικα"... οπότε άποψη μου ήταν ότι τα γρήγορα ζείμπέκικα λέγονται Απτάλικα. Ούτε αυτο όμως πρέπει νάναι σωστό... πιθανόν τα γρήγορα ζεϊμπέκικα που μπαίνουν στο 7 και προσομοιάζουν το "Απτάλικο".Εδω να πούμε ότι και ο μπάλος με το συρτό, στα νησιά, είναι παρεμφερείς ρυθμικά, όμως κάποιες μελωδίες είναι Μπάλοι (Αρμενάκι, Μάτια σαν και τα δικά σου, Σμυρνέϊκος μπάλος κ.α.) άρα αντικρυστοί και άλλες μελωδίες είναι συρτοί (Με κοτσάκια φανερώνω, Ντάρι ντάρι, Στο παραθύρι μπρόβαλε κ.α.) και χορεύονται κυκλικά.Οι κρητικοί μουσικοί δεν το γνωρίζουν αυτο και τα λένε όλα τα νησιώτικα "Μπάλους". Χαριτολογώντας ορισμένοι λένε μάλιστα : "Πάμε ένα μπα(ρρ)άκι.."Αλλο μπέρδεμα γίνεται με την ονομασία του Απτάλικου. Κάποιοι λένε πως προέρχεται απο την πόλη "Αττάλεια" και άλλοι απο τη λέξη "Απτάλης" που σημαίνει χαζός ή κάτι τέτοιο.Δεδομένου ότι ο χορός υπάρχει και στην Κύπρο, με ελαφρώς παραλλαγμένη μελωδία, δείχνει ότι ήταν εύκολο να διαδοθεί, αφου η Αττάλεια γειτνιάζει με την Κύπρο ! Το βίντεο δείχνει ένα ακόμα ζεϊμπέκικο, να το χορεύουν δύο χορευτές όχι όμως με φιγούρες "ντουέτου" αλλά μόνος του ο καθένας και το πολυ γνωστό τραγούδι του Ευαγ.Παπάζογλου "Τα λεμονάδικα" να το χορεύει πάλι σαν ζεϊμπέκικο, ένας χορευτής.Επίσης στα σχόλια του βίντεο, αναφέρεται ότι είναι δουλειά κάποιας Πατρινιάς... "Φωτεινάρας" (παρ'ολο που το δείχνει η ΕΤ 3), αναφέροντας για "αρχειοθήκη", κολακεύοντας την. Ευχής έργο να μάθουμε περισσότερα για αυτην και το έργο της !!Επίσης ο "Απτάλικος¨" υπάρχει και στη Μικρά Ασία, όπου οι Τούρκοι τον ονομάζουν Aptal havasi. Περισσότερα ομως για τα Τούρκικα ζεϊμπέκικα, προσεχώς, αφου υπάρχουν οι υπομνήσεις φίλου του Ρεμπέτ καφέ απο πέρσυ...

Απτάλικος, Γιουρούκικος, Νταβάρικος, Αϊδίνικος

Έφυγε από τη ζωή ο ρεμπέτης Μπάμπης Γκολές

Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 68 ετών ο τραγουδιστής Μπάμπης Γκολές, ένας από τους κυριότερους εκπροσώπους της αναβίωσης του ρεμπέτικου..Ο Μπάμπης Γκολές αποτέλεσε το συνδετικό κρίκο μεταξύ του παλιού κλασικού ρεμπέτικου και του μεταγενέστερου λαϊκού τραγουδιού. Γεννήθηκε το 1947 στη συνοικία Ταμπάχανα της Πάτρας. Ηταν αυτοδίδακτος μουσικός και ξεκίνησε να παίζει κιθάρα και ούτι από την ηλικία των 8 ετών, ενώ από την ηλικία των 12 και μπουζούκι. Είχε βαθιά γνώση του ρεπερτορίου των δίσκων των 78 στροφών και επανέφερε πολλά ξεχασμένα τραγούδια από ένα ευρύτερο φάσμα που περιείχε, εκτός από τα διάφορα είδη του ρεμπέτικου, την καντάδα και το δημοτικό τραγούδι, τα οποία είχαν ηχογραφηθεί σε λιγοστούς τέτοιους δίσκους και είχαν χαθεί με το πέρασμα των χρόνων.Το 1964 έκανε την πρώτη επαγγελματική του εμφάνιση σε καφενείο στην συνοικία του Ταραμπούρα στην Πάτρα. Στις αρχές τις δεκαετίας του 1980 συνυπήρξε με το συγκρότημα "Τα παιδιά από την Πάτρα" στα πρώτα βήματα τους στον χώρο της μουσικής, στο νυχτερινό κέντρο «Χάραμα» των αδελφών Οικονόμου που βρισκόταν στην περιοχή της Οβρυάς. Το 1982 κυκλοφόρησε η πρώτη δισκογραφική του δουλειά, με την ονομασία "Τσάρκα στα παλιά".Η δεξιοτεχνία του στο μπουζούκι και η μοναδική του εκφραστική απόδοση πλούτισαν την μουσική του πορεία με 25 δίσκους. Είχε ηχογραφήσει συνολικά περίπου 300 παλιά και νέα τραγούδια.

http://www.zougla.gr/politismos/article/efige-apo-ti-zoi-o-rempetis-mpampis-goles

ΖΕΪΜΠΕΚΙΚΟ-ΟΡΦΙΚΗ ΜΥΗΣΗ!

9:13 μ.μ. | Αναρτήθηκε από visaltis.net

Έγραψε ο Γιάννης Τσαρούχης για το Ζεϊμπέκικο

 Το 1934 είδα αληθινούς ζεϊμπέκηδες που μπαρκάρανε στη Σμύρνη, στο πλοίο που με πήγαινε στην Κωνσταντινούπολη.
 Πήγαινα να δω τα μωσαϊκά στην Αγία Σοφία, που εκείνο τον καιρό είχε ξεσκεπάσει ο Αμερικανός βυζαντινολόγος Ουίτμορ. Αυτοί οι ζεϊμπέκηδες ήταν ντυμένοι με τις παλιές στολές τους και έμοιαζαν πολύ μ’ αυτούς που είχε ζωγραφίσει ο Γύζης και ο Λύτρας. Ο ένας απ’ αυτούς, ως τριανταπέντε χρονών, μιλούσε καλά ελληνικά και μου έλεγε διάφορα πράγματα. Ιδίως μου μιλούσε για το πώς χόρευε ένας νεαρός που ήταν μαζί τους και όλο έλεγε ότι κανείς δεν τον φτάνει στο χορό.
 Προς το ηλιοβασίλεμα, όταν ξεκίνησε το πλοίο για την Πόλη, ο νεαρός χόρεψε πάνω στο κατάστρωμα.Ήταν κοντός και χοντροκόκαλος, αλλά μόλις άρχισε να κινείται πραγματικά μετεμορφώθη. Δεν ήταν πια το ίδιο πρόσωπο. Την ανδρεία του, γιατί ήταν ανδρείος πολύ, σχεδόν άγριος, συνεπλήρωνε περίεργα ένα είδος ταπεινότητος και ένα είδος ευγνωμοσύνης, που δεν ήταν γνωστό ποιον απευθύνεται και ήταν σαν να ευγνωμονεί, με πολλή σεμνότητα ένα θεό, για το θαύμα που είναι η ζωή.Τον συνόδευε ένα τουμπελέκι, που χτυπούσε ένας άλλος ζεϊμπέκης, στο μαγικό ρυθμό 9/8. (…)
 Στα βουνά της Αλβανίας, κοντά στη Φτέρα, άκουσα για πρώτη φορά το ζεϊμπέκικο που τα λόγια του αρχίζουν ως εξής: Μέσα στης ζωής τα μονοπάτια, μπρος στ’ αρχοντικά σου σκαλοπάτια… Είχα γνωρίσει ως τότε τα τραγούδια της Ρόζας Εσκενάζη και ήμουν θαμώνας της στο κέντρο της οδού Δώρου που, πολλές φορές, πήγαινα παρέα με τον βυζαντινολόγο Ξυγγόπουλο , τον Κόντογλου και άλλοτε με τον Τζούλιο Καΐμη.Μα το ζεϊμπέκικο που άκουσα στην Αλβανία ερχόταν από έναν άλλο κόσμο, διαφορετικό, που μου απεκάλυπτε μια άλλη πλευρά του ανθρώπου. Το ζεϊμπέκικο και τα ρεμπέτικα υπήρχαν βέβαια, ήδη από το 1900 και οι μεγάλοι του ρεμπέτικου είχαν δημιουργήσει αριστουργήματα. Αλλά οι αστικές προκαταλήψεις είχαν βρει έναν τρόπο να το αποκρύψουν, ακόμη και απ’ αυτούς που τους ενδιέφερε.Όταν έφυγαν οι Γερμανοί και ήρθαν οι Εγγλέζοι με τους Έλληνες από τη Μέση Ανατολή, μαζί με το σουίνγκ άρχιζε να ανθίζει με μια νέα βλάστηση, και υπό νέο πνεύμα, το πανάρχαιο ζεϊμπέκικο. Ο κεντρικός του ναός για μας τους Αθηναίους ήταν το κέντρο “Ο Μάριος” σ’ ένα σπίτι της οδού Ίωνος δεύτερο πάτωμα, όπου άκουσα για πρώτη φορά τον Τσιτσάνη. Η λέξη ναός δεν είναι υπερβολή. (…)
Ο χαρακτήρας του ναού εδίδοντο και ενισχύονταν από την αυστηρότητα του διευθυντή που δεν επέτρεπε την παραμικρή σύγκρουση, πολύ περισσότερο το μεγάλο καβγά για παραγγελιές και άλλες ασύμαντες αφορμές. (…)

Παρά τους ενθουσιασμούς των ξένων επισήμων και ανεπισήμων, το ζεϊμπέκικο μένει κατιτί το ερμητικό στην ουσία του και είναι προσιτό, αληθινά προσιτό, μόνο σ’ αυτούς από τους Έλληνες που έχουν αληθινά ορφική μύηση. Λόγια φθαρμένα που δεν μπορούν να εκφράσουν την ουσία, για την οποία ο αμύητος μένει καχύποπτος.
(από τον τόμο Αγαθόν το εξομολογείσθαι, Καστανιώτης 1989) 

©www.visaltis.net - Επιτρέπεται η αναδημοσίευση του περιεχομένου της ιστοσελίδας εφόσον αναφέρεται ευκρινώς η πηγή του. Νόμος 2121/1993 και κανόνες Διεθνούς Δικαίου που ισχύουν στην Ελλάδα.

ΓΕΝΝΗΘΗΚΑ ΓΙΑ ΝΑ ΠΟΝΩ... (Μαρίκα Νίνου)

ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΤΟ ΒΟΤΑΝΙ, 1937, ΚΩΣΤΑΣ ΤΣΑΝΑΚΟΣ

ΠΟΥ ΝΑ ΒΡΩ ΓΥΝΑΙΚΑ ΝΑ ΣΟΥ ΜΟΙΑΖΕΙ ΑΝΤΩΝΗΣ ΔΙΑΜΑΝΤΙΔΗΣ ΝΤΑΛΓΚΑΣ

(Δε θέλω τα ματάκια σου)

Μουσική & στίχοι: Βασίλης Τσιτσάνης Πρώτη φωνογράφηση: 9 Νοεμβρίου 1946 [COLUMBIA D.G. 6617] Πρώτη εκτέλεση: Νταίζη Σταυροπούλου Ηταν ο μοναδικός μεταπολεμικός δίσκος της Νταίζης Σταυροπούλου (στην άλλη πλευρά το ''Στον Άγιο Κωνσταντίνο''). Μετά το γάμο της εγκατέλειψε το τραγούδι... ΑΝΤΕ ΤΩΡΑ ΝΑ ΣΥΓΚΡΙΘΟΥΝ ΑΥΤΑ ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΜΕ ΤΙΣ ΣΗΜΕΡΙΝΕΣ ΑΗΔΙΕΣ

Ευγενικός,Χασκίλ - Τα νιάτα τα μπερμπάντικα

ΤΟΥ ΒΛΑΜΗ ΤΟ ΠΑΡΑΠΟΝΟ

Ο Τσιτσάνης... στο πανεπιστήμιο

Θέμα πανεπιστημιακής διατριβής έγινε ο Βασίλης Τσιτσάνης. Ο Νίκος Ουρδουλίδης, που σπούδασε στο πανεπιστήμιο Λιτς της Αγγλίας, με διδακτορικό στη Λαϊκή Μουσικολογία, με μεταπτυχιακό στο Κλασικό Τραγούδι, πτυχιούχος της Μουσικής Επιστήμης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας, καθηγητής πιάνου στο ΤΕΙ Ηπείρου, κυκλοφόρησε σε βιβλίο τη διπλωματική του εργασία από τις εκδόσεις Ιανός με τίτλο «Η δισκογραφική καριέρα του Βασίλη Τσιτσάνη (1936-1983)». Η επιμέλεια είναι του Κώστα Βλησίδη.Όπως γράφει στον πρόλογο ο Γιώργος Νταλάρας: «Ήταν μια προσδοκία χρόνων, διότι ελάχιστες προσπάθειες επιστημονικής και μουσικολογικής αποτίμησης του λαϊκού τραγουδιού, και ιδιαίτερα του ρεμπέτικου, έχουν γίνει, αφού συνήθως αρκούμαστε στις βιογραφίες των μεγάλων λαϊκών συνθετών και σε χαρακτηρισμούς: υπέροχος, μοναδικός, καταπληκτικός».

Γιατί Να Κάθεσαι, Να Λες ( Στο Μαύρο, Βρίσκω Λησμονιά ) - Ρούκουνας Κώστας

Σπανιο τραγουδι!

Αμαν αμαν γιαιντες. Oποιος μ,ακουει που τραγουδω Αμαν αμαν λεει χαρα πως εχω μαιντεσ αμαν αμαν αμαν. Μα 'γω 'χω στην καρδουλα μου ωχ αμαν αμαν πονους καυμους και τρεφω αμαν αμαν.

ΚΑΤΣΑΡΟΣ......Συ μ έκανες να περπατώ

ΚΑΤΣΑΡΟΣ.....

ΠΑΠΑΙΩΑΝΝΟΥ.....σόλο

ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΒΕΖΟΣ

ΒΑΜΒΑΚΑΡΗΣ-ΧΑΤΖΗΧΡΗΣΤΟΣ

ΑΤΡΑΪΔΗΣ

Πάψε το κλάμα - Γαλανάκης

TO AX KAI TO AMAN

ΑΝΕΣΤΗΣ ΔΕΛΙΑΣ

Ο Ανέστος Δελιάς (το πραγματικό του όνομα ήταν Αναστάσιος Δέλλιος) ή Ανεστάκι ή Αρτέμης^[1] (1912- 1941 ή 1944) ήταν οργανοπαίκτης (μπουζούκι), συνθέτης, στιχουργός και τραγουδιστής του ρεμπέτικου τραγουδιού. Το 1935 έγραψε το δημοφιλέστατο τσιφτετέλι "Μες στης Πόλης το χαμάμ", που ηχογραφήθηκε σε αυθεντικές εκτελέσεις με Παγιουμτζή, Παπαϊωάννου, αλλά και πολλές νεότερες.Γιος του Παναγιώτη Δέλιου, σαντουρίστα φημισμένου σε όλη τη Μικρά Ασία με το παρωνύμιο «Μαύρος Γάτος» και ανιψιός του λαϊκού βιολιστή Μιχάλη Δέλιου, γεννήθηκε το 1912 στη Σμύρνη. Ήρθε στην Ελλάδα το 1920 κι εγκαταστάθηκε οικογενειακώς στη Δραπετσώνα.

ΤΟ ΡΕΜΠΕΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ [Η Γραμματικη του Μαγκα..Γ.ΚΑΜΒΥΣΗΣ]

  -Ω δάσκαλε κατεργάρω, ω, ω, ω, ω! -
Πηγαίνετε εις τον διάβολον "αγιόπαιδες" αθυρόστομοι.
-Δάσκαλε σου 'πεσε η γραμματική.
-Είστε εις θέσην αστοιχείωτοι να εμπαίζετε έναν σοφόν;
-Κόφτο ρε δάσκαλε, όσα γράμματα κι αν μάθεις, αν δεν πάρεις απολυτήριο από αραμπατζήδες, από βαρκάρηδες κι από τον μυστήριο τον χασάπη, δεν αξίζεις φράγκο. Όταν δεν σου γουστάρουνε αυτοί, κατέβα στον Πειραιά στη Δραπετσώνα να ρουφήξεις μία από την καλή για να μαστουρωθείς να βλέπεις διπλάσια, ατόφια σαν μικρόβιο. Εγώ από κει πήρα το δίπλωμά μου απάνω σ' ένα στρατσόχαρτο υπογεγραμμένο. Αυτό είναι το σχολείο της μαγκιάς, σακουλεύεσαι δάσκαλε;

Πως χορεύεται ο ζεϊμπέκικος.

Ένα πολύ σπουδαίο άρθρο του Κώστα Λαδόπουλου
Αναδημοσίευση από elkibra-rebetiko.                                                 

  Πως χορεύεται ο ζεϊμπέκικος...

μέρος α΄
(ακολουθεί το μέρος β΄)

εικόνα Κώστα Λαδόπουλου

"να χορέψω μες τη ζάλη, όμορφα και ταπεινά"

στίχος του Βασίλη Τσιτσάνη από το τρ.

Παίξε Χρήστο το μπουζούκι

ΑΝΕΣΤΟΣ ΔΕΛΙΑΣ

Ο Ανέστος Δελιάς (το πραγματικό του όνομα ήταν Αναστάσιος Δέλλιος) ή Ανεστάκι ή Αρτέμης[1] (1912- 1941 ή 1944) ήταν οργανοπαίκτης (μπουζούκι), συνθέτης, στιχουργός και τραγουδιστής του ρεμπέτικου τραγουδιού. Το 1935 έγραψε το δημοφιλέστατο τσιφτετέλι "Μες στης Πόλης το χαμάμ", που ηχογραφήθηκε σε αυθεντικές εκτελέσεις με Παγιουμτζή, Παπαϊωάννου, αλλά και πολλές νεότερες[2]. Γιος του Παναγιώτη Δέλιου, σαντουρίστα φημισμένου σε όλη τη Μικρά Ασία με το παρωνύμιο «Μαύρος Γάτος» και ανιψιός του λαϊκού βιολιστή Μιχάλη Δέλιου, γεννήθηκε το 1912 στη Σμύρνη. Ήρθε στην Ελλάδα το 1920 κι εγκαταστάθηκε οικογενειακώς στη Δραπετσώνα.

Το ρεμπέτικο τραγούδι στο 66ο Φεστιβάλ Ταινιών του Λοκάρνο 2013

Posted: 28 Aug 2013 02:03 AM PDT Ημερομηνία: 27/08/2013 11:09 Οι ρίζες του ρεμπέτικου και η σχέση του με την οικονομική κρίση και το πώς την βιώνουν οι Έλληνες, ήταν το θέμα του ντοκυμαντέρ μεγάλου μήκους “INDEBITO”, του πολυβραβευμένου ιταλού σκηνοθέτη AndreaSegrè, που προβλήθηκε σε πρώτη παγκόσμια προβολή (προβολές εκτός διαγωνισμού) την Τετάρτη 7 Αυγούστου, ανοίγοντας τις πύλες του 66ου Φεστιβάλ ταινιών του Λοκάρνο της Ελβετίας.

ΑΝΤΩΝΗΣ ΝΤΑΛΚΑΣ

ΘΡΥΛΟΙ ΤΟΥ ΡΕΜΠΕΤΙΚΟΥ

Αφιέρωμα στούς θρύλους του ρεμπέτικου.Στο βίντεο φαίνονται,Μ.Βαμβακάρης,Γ.Μπάτης,Σ.Παγιου­μτζής,Γ.Μουφλουζέλης,Γ.Παπαιωάννου,Ο.Μοσ­χονάς,Κ.Ρούκουνας,Μ.Γενίτσαρης,Σ.Περπινι­άδης,Σ.Μπέλλου,Α.Χρυσάφη,Σ.Κερομύτης,Μ.Ν­ίνου,Β.Τσιτσάνης,Ι.Γεωργακοπούλου,Π.Τσαο­υσάκης,Μπαγιαντέρας,Θ.Αθανασίου,Σ.Χανούμ­,Ρ.Εσκενάζυ.

Ο ΤΖΙΜ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ

ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗΣ - ΑΜΕΡΙΚΗΣ
Στη Χαλκίδα γεννήθηκε to 1912 ο Δημήτριος ή Τζιμ Αποστόλου ένας από τους σπουδαιοτερους τραγουδιστές της μεταπολεμικής περιόδου στις Η.Π.Α, όπου από το 1940 μέχρι τη δεκαετία του 1970 υπήρξε το πρώτο ονομα στο χώρο των ελλήνων μεταναστών, με πλούσια δισκογραφία!!!!!.. 

ΒΑΜΒΑΚΑΡΗΣ ΣΤΕΛΙΟΣ

Ο Στέλιος Βαμβακάρης είναι λαϊκός μουσικός συνθέτης και δεξιοτέχνης του μπουζουκιού, δευτερότοκος γιος του Μάρκου Βαμβακάρη.  Υπήρξε επαγγελματίας μουσικός από την ηλικία των δώδεκα ετών και συνεργάστηκε με σημαντικούς μουσικούς του ρεμπέτικου, όπως ο Παπαϊωάννου, ο Τσιτσάνης, ο Παγιουμτζής και ο Περπινιάδης, καθώς και με εκπροσώπους της λαϊκής και έντεχνης μουσικής σκηνής, όπως ο Γιώργος Ζαμπέτας, η Καίτη Γκρέυ, η Βίκυ Μοσχολιού, ο Λευτέρης Παπαδόπουλος, η Σωτηρία Μπέλλου, ο Παύλος Σιδηρόπουλος, ο Νίκος Ξυλούρης, ο Γιώργος Νταλάρας. Συνέθεσε μουσική για τον κινηματογράφο, όπως για την ταινία του Γιώργου Πανουσόπουλου «Μια μέρα τη νύχτα», αλλά και για θεατρικά έργα.  Ηχογράφησε με τον Louisiana Red το δισκο/CD "Το μπλουζ συναντά το Ρεμπέτικο" στις 24 Σεπτέμβρη 1988 (εταιρία: "Εβδομη Διάσταση"), που περιέχει 8 κομμάτια. Σε φεστιβάλ στη πόλη Φάλον (Σουηδία) έπαιξε μαζί με τον Τζον Λι Χούκερ.

Πηγή rempetomania.blogspot.gr

Αναρτήθηκε από 180 ΜΚ/Β ΧΩΚ

ΤΙ ΜΟΥΣΙΚΗ ΈΠΑΙΖΕ ΟΤΑΝ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕΣ....

Κάνε κλικ στη χρονολογία.

1940	1950	1960	1970	1980	1990
1941	1951	1961	1971	1981	1991
1942	1952	1962	1972	1982	1992
1943	1953	1963	1973	1983	1993
1944	1954	1964	1974	1984	1994
1945	1955	1965	1975	1985	1995
1946	1956	1966	1976	1986	1996
1947	1957	1967	1977	1987	1997
1948	1958	1968	1978	1988	1998
1949	1959	1969	1979	1989	1999